حرفهایی برآمده از دل یک دوست که تماما" بوی مهر و وفا میدهد...
ای خدای مهربون دلم گرفته با تو شعرام همگی رنگ بهاره با تو هیچ چیزی دلم کم نمیاره وقتی نیستی همچیم تیره و تاره کاش ببخشی تو خطاهم رو دوباره ای خدای مهربون دلم گرفته از این ابر نیمه جون دلم گرفته از زمین و آسمون دلم گرفته آخه اشکام رو ببین دلم گرفته تو خطاهام رو نبین دلم گرفته تو ببخش فقط همین دلم گفته توی لحظه های من شیرین ترینی واسه عشق و عاشقی تو بهترینی کاش همیشه محرم دل تو باشم تو بزرگی اولین و آخرینی ای آسمان زیبا امشب دلم گرفته از های و هوی دنیا امشب دلم گرفته یک سینه غزق مستی دارد هوای باران از این خراب رسوا امشب دلم گرفته امشب خیال دارم تا صبح گریه کنم شرمنده ام خدایا امشب دلم گرفته خون دل شکسته بر دیدگان تشنه باید شود هویدا امشب دلم گرفته ساقی عجب صفایی دارد پیاله ی تو پر کن به جان مولا امشب دلم گرفته گفتی خیال بس کن فرمایشت متین است فردا به چشم اما امشب دلم گرفته دلم تنگه…….. آری دلم گرفته٬ از این روزگاران بی فروغ ! از این تکرارهای ناپایان ! دلم گرفته از این همه کینه …. این همه دروغ ! از این مردمان نا مهربان و بی وفا دلم گرفته ……. دلم برای کوچه پس کوچه های مهربانی ها تنگ است ! دلم تنگ است برای کودکی ام که پاورچین پاورچین روی سنگفرش های زندگی بی دغدغه قدم می زدم ! دلم برای دلتنگی های شیرین و انتظارهای کشنده تنگ است…! نمی دانم کدامین نامهربان ٬ خواب را از دیدگانم دزدید که اینگونه در حسرت و دلتنگ خواب شیرینم سرگردانم ؟! دلم گرفته ! دلم تنگ است ! روزگار چشمانم طوفانی است و در انتظار باران های سیل آساست….. آره ! این روزا دلم بدجوری گرفته … چشمام منتظر یک بهونه است که هی بخواد بباره…. خدای مهربان گفتم: خسته ام…. گاهی برای بودن باید رفت.... رفته بودم سر حوض ٬ تا ببینم شاید ٬ عکس تنهایی خود را در آب . پسر روشن آب ٬ لب پاشویه نشست .و عقاب خورشید ٬ آمد او را به هوا برد که برد . برق از پولک ما رفت که رفت . عکس آن میخک قرمز در آب پشت چین های تغافل می زد ٬ چشم ما بود . من به سر وقت خدا می رفتم . . گاهی .... گاهی برای بودن باید رفت... اینجا در قلب من
حد و مرزی برای حضور تو نیست... به من نگو که چگونه
بی تو زیستن را تمرین کنم... مگر ماهی بیرون
از آب میتواند نفس بکشد؟؟؟... مگر میشود هوا
را از زندگیم برداری
و من زنده بمانم؟؟؟... بگو معنی تمرین
چیست؟؟؟ بریدن از چه چیز
را تمرین کنم؟؟؟ بریدن از خودم
را؟؟؟ مگر همیشه نگفتم
که تو هم پاره ای از تن منی؟؟؟ از من نپرس اشک
هایم را برای چه به پروانه ها هدیه میدهم... همه میدانند که
دوری تو روحم را می آزارد... تو خود پروانه
هارا به من سپردی که میهمان لحظه
های بی کسی ام باشند... نگاهت را از چشم
من برندار... مرا از من نگیر... هوای سرد اینجارا
دوست ندارم... مرا عاشقانه
در آغوش بگیر که سخت تنهام
دلم
گرفته است دست به دامن
قلم می شوم
و کاغذ که سنگ
صبور من است
و واژه هایی
که خط به خط پیاده می شوند
این بار سر
بسته می نویسم :
"هیچ کس
به اندازه
ی من ... باز دوست
داشتنم گل می کند
با این حال می
نویسم شاید روزی به تماشای
دلتنگی هایم بنشینی
روزی که سکوتِ
واژه هایم با خنده های تو شکسته شوند. آن دم که به تکرار غریبانه ی روزهایم مینگرم... آن دم که اشک چشمان آهو یاد آور روزهای دلتنگیم میشود... آن دم که شاعرانه ترین نغمه ها را در خنده های تو می بینم... آن دم که سینه ی سوخته ی شقایق بر تکه های خرد شده ی قلبم مرهمی میشود... آن دم که صدای قدمهای پاهایت را در خلوتگاه کوچه ی نا امیدی نمی شنوم...آری... آن دم که در زندگی به مرز تکرار میرسم... درک میکنم که خالی بودن حضورت در میان نفسهای آرامم معنی پوچی می دهد...معنی نابودی...معنی ویرانی... بگو تا لحظه ی وصال چقدر لب ریختگی باقی مانده؟ چند بغض تلخ که در درونم شکسته میشود؟ چند آواز نخوانده به طنین نفسهایت ... سکوت توست که مرا به دنیای باطل افکار شوم میبرد سکوت توست که مرا به مرز جنون میکشاند سکوت توست که فریاد مرا برمی انگیزد! مگر با کدامین تیغه ریشه ی سخنت را بریده اند؟! سکوت توست که غرورم را به تفکر وادار میکند که آیا به راستی طلسم افسون نگاه من در وجود تو شکسته شده است؟ در این هنگام است که حسادت خرمن وجودم را به آتش می کشاند سکوت توست که فضای سنگین اتاقم را مملؤ از حس دودلی نموده سخن گوی تا بر همگان فاش شود که چه زخمهایی بر دل عاشقت رخنه کرده!! سخن گوی بلکه از این خلوتگاه رهگذری صدای محزونت را بشنود و به یاریمان برخیزد... سخن گوی که یا پیمانه ی هستیم لبریز از عشق گردد ویا مملؤ از افسوس و حسرت! حسرت روزهایی که درک نگاه برایم دشوار بود... حسرت روزهایی که التماس گل لبخندی را میکردی و من چه بی رحمانه دریغ میداشتم... حسرت روزهایی که واژگان از شوق به لرزه می افتادند... حسرت روزهایی که گذشته اند و هرگز بازنمیگردند... حال بین من و دستان تو فاصله غوغا میکند! غرورم پوچی را لمس میکند. از حس ریزش پر میشوم آنگاه که مینای وجودم شکسته میشود! و عشق فرشته ایست که حسرت را برایم به ارمغان آورده است.. عزيزم زندگي هميشه بهار نيست گاهي ابر خزان بر آن سايه مي افکند و دست بي وفايي روزگار با وفا ترين دوستان را از هم جدا مي کند اگر روزي چنين شد تو نيز به اين نوشته بنگر وبخاطر خاطراتم اشک بريز...؟ زندگي زيباست عشق روياست محبت تنهاست دوستي از همه والاست از آن زماني که هنر دوستي را فهميدم فقط تو را مي بينم که تکيه گاهي از محبت هستيم و من در اين ميان چون پرندگان آشيان گم کرده در جستجوي پناهگاه مطمئن تو را يافتم دوري ات را نمي توان تحمل کرد ولي چه توان کرد که رسم روزگار چنين است... عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه نداشتن کسی است که الفبای دوست داشتن را برایت تکرار کند و تو از او رسم محبت بیاموزی. عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه گذاشتن سدی در برابر رودیست که از چشمانت جاری است. عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه پنهان کردن قلبی است که به اسفناک ترین حالت شکسته است. عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه ناتمام ماندن قشنگترین داستان زندگی است که مجبوری آخرش را با جدایی به سر انجام برسانی. عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه نداشتن یه همراه واقعیست که سخترین شرایط همدم تو باشد. عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه به دست فراموشی سپردن قشنگترین احساس زندگی است. عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه یخ بستن وجود آدمها و بستن چشمهاست
میشود برخاست در باران دست در دست نجیب مهربانی میشود در کوچههای شهر جاری شد میشود با فرصت آیینهها آمیخت با نگاهی با نفسهای نگاهی میشود سرشار از راز بهاری شد دستهای خستهای پیچیده با حسرت چشمهایی مانده با دیوار رویاروی چشمها را میشود پرسید یک نفر با آفتاب و آسمان تنهاست در زمین زندگانی آسمان را میشود پاشید میشود از چشمهایش ... چشمها را میشود آموخت میشود برخاست میشود از چارچوب کوچک یک میز بیرون رفت میشود دل را فراهم کرد میشود روشنتر از اینجا و اکنون شد جای من خالیست جای من در عشق جای من در لحظههای بیدریغ اولین دیدار جای من در شوق تابستانی آن چشم جای من در طعم لبخندی که از دریا سخن میگفت جای من در گرمی دستی که با خورشید نسبت داشت جای من خالیست من کجا گم کردهام آهنگ باران را؟! من کجا از مهربانی چشم پوشیدم؟! میشود برگشت میشود برگشت و در خود جستجویی کرد در کجا یک کودک دهساله در دلواپسی گم شد؟ در کجا دست من و سیمان گره خوردند؟ میشود برگشت تا دبستان راه کوتاهیست میشود از رد باران رفت میشود با سادگی آمیخت میشود کوچکتر از اینجا و اکنون شد میشود کیفی فراهم کرد دفتری را میشود پر کرد از آیینه و خورشید در کتابی میشود روییدن خود را تماشا کرد من بهار دیگری را دوست میدارم جای من خالیست جای من در میز ِ سوم، در کنار پنجره خالیست جای من در درس نقاشی جای من در جمع کوکبها جای من در چشمهای دختر خورشید جای من در لحظههای ناب جای من در نمرههای بیست جای من در زندگی خالیست میشود برگشت اشتیاق چشمهایم را تماشا کن میشود در سردی ِ سرشاخههای باغ جشن رویش را بیفروزیم دوستی را میشود پرسید چشمها را میشود آموخت مهربانی کودکی تنهاست مهربانی را بیاموزیم مهربانی را هدیه دهیم چشمانم را می بندم و تو را در کنار خود می بینم. نمیدانم این چه نیروئی ست تولــــــــــد تو ، تولد همه خوبیهاست تولد آرامش ، تولد یک فرشــته هزاران بار خدا را شکر که چنین روزی را آفرید تا باغ جهان نظاره گر شکفتن گلی چون تو باشد . . . سالروز شکفتنت مبارک حالا دست دست،دست دست دست،دست دست حالا همه باید برقصن نوبتیم باشه نوبته کادوهاست دست دست تولد تولد تولدت مبارک مبارک مبارک تولدت مبارک بیا بندازیم امشب یه عکس یادگاری همین شب که شکفتی مثل گل بهاری اشک شادی شمع و نگاه کن که واست میچکه چیکه چیکه کام همه رو بیا شیرین کن بیا کیک و ببر تیکه تیکه همه جمع شده اند دور تو امشب گل بوسه میدن که بچینی در جشن تولدت عزیزم همه انگشترن، تو نگینی نگاه کن هدیه ها رو نگاه بادکنکها رو همه رقصه و رنگی عجب شب قشنگی تولد تولد تولدت مبارک مبارک مبارک تولدت مبارک آبجي جان بدو شمعهارو فوت کن
ان شاءالله 120 ساله شی نه 120 سال کمه همیشه زنده باشی...
وقتی کسی را دوست دارید در کنار او که که هستید احساس امنیت می کنید وقتی کسی را دوست دارید زمانی که در کنارش راه می روید احساس غرور می کنید وقتی کسی را دوست دارید تحمل دوری اش برایتان سخت و دشوار است وقتی کسی را دوست دارید شادی اش برایتان زیباترین منظره دنیا و ناراحتی اش برایتان سنگین ترین غم دنیاست وقتی کسی را دوست دارید واژه تنهایی برایتان بی معناست وقتی کسی را دوست دارید تحمل سختی ها برایتان آسان و دلخوشی های زندگیتان فراوان می شوند وقتی کسی را دوست دارید ناخودآگاه برایش احترام خاصی قایلید به راستی دوست داشتن چه زیباست این طور نیست؟ زندگی وزن
نگاهی است که در خاطر ما می ماند نوروز جشن
نکوداشت نگاه تو ست پس نوروز بر تو فرخنده باد . . . و براي تو ماندن... به پاي تو بودن... و به عشق تو سوختن ! و چه تلخ و غم انگيز است دور از تو بودن و براي تو گريستن ... ! اي کاش مي دانستي بدون تو مرگ گواراترين زندگيست ... ! بدون تو و به دور از دستهاي مهربانت زندگي چه تلخ و ناشکيباست ... ! چه زيباست بخاطر تو زيستن .. ثانيه ها را با تو نفس کشيدن ... زندگي را براي تو خواستن ... ! چه زيباست عاشقانه ها را براي تو سرودن ... ! بدون تو چه محال و نا ممکن است زندگي... ! چه زيباست بيقراري براي لحظه ي آمدن و بوئيدنت ... ! براي با تو بودن و با تو ماندن ... براي با هم يکي شدن ... ! کاش به باور اين همه صداقت و يکرنگي مي رسيدي... ! اي کاش مي دانستي مرز خواستن کجاست ...!!!!
می دونی وقتی خدا داشت بدرقه ام می کرد بهم چی گفت ؟ جایی که می ری مردمی داره
که می شکننت ، نکنه غصه بخوری تو تنها نیستی ، تو کوله بارت عشق می ذارم که بگذری ،
قلب می ذارم که جا بدی ، اشک می دم که همراهیت کنه ، و مرگ که بدونی بر می گردی پیش
خودم . (احمد شاملو) زیباترین زيباترين تصويري که در ................................................................................................................................... یک نفر ... یک جایی ... تمام رویاهاش لبخند توست و زمانی که به تو فکر می کند احساس می کند که زندگی واقعا با ارزشه پس هرگاه که احساس تنهایی کردی این حقیقت را به خاطر داشته باش که یک نفر ... یک جایی ... در حال فکر کردن به توست زندگی کوتاه است حصارها را بشکن .
به سرعت فراموش کن و به آرامی بوسه بزن. عاشق واقعی باش و دیوانه وار بخند و هرگز بابت انجام کاری که تبسمی بر لبانت مینشاند پشیمان مباش. (ولنتاين مبارك)
دلم گرفته …………
دلم گریه می خواد ………. 
گفتی: لا تقنطوا من رحمة الله…از رحمت خدا ناامید نشوید(زمر/۵۳)
گفتم:هیشکی نمی دونه تو دلم چی می گذره…
گفتی: ان الله بین المرء و قلبه…خدا حائل است میان انسان و قلبش(انفال/۲۶)
گفتم: هیچ کسی رو ندارم…
گفتی: نحن اقرب الیه من حبل الورید…ما از رگ گردن به انسان نزدیکتریم(ق/۱۶)
گفتم: ولی انگار اصلا منو فراموش کردی…
گفتی: فاذکرونی، اذکرکم…منو یاد کنید تا یاد شما باشم(بقره/۱۵۲) نوشته شده در شنبه هشتم بهمن 1390ساعت
0:18 توسط تربچه|
هیچ تقصیر درختان نیست .
ظهر دم کرده تابستان بود.
به درک راه نبردیم به اکسیژن آب !
ولی آن نور درشت ٬
که اگر باد می آمد دل او ٬ نوشته شده در شنبه سوم دی 1390ساعت
12:23 توسط تربچه|
:ادامه مطلب: نوشته شده در چهارشنبه دوم آذر 1390ساعت
12:17 توسط تربچه|
و هیچ کس به
اندازه ی تو ...
اجازه بده تا
هیچ کس نداند من و تو
..."
نوشته شده در سه شنبه نوزدهم مهر 1390ساعت
21:57 توسط تربچه|
نوشته شده در یکشنبه دهم مهر 1390ساعت
20:32 توسط تربچه|
نوشته شده در جمعه هشتم مهر 1390ساعت
20:0 توسط تربچه|
:ادامه مطلب: نوشته شده در پنجشنبه سی ام تیر 1390ساعت
1:57 توسط تربچه|
نوشته شده در جمعه دهم تیر 1390ساعت
17:42 توسط تربچه|
غصه م میشه اگه بفهمم داری غصه می خوری
شکایت از کسی نکن با اینکه خیلی دلخوری
دلت نگیره مهربون
عاشقتم اینو بدون
دلم گرفته می دونی
از هم جدا کردنمون
دل نگرونتم همش اگه خطا کردم ببخش
بازم منو به خاطر تموم خوبیهات ببخش
منو ببخش
منو ببخش
اصلا فراموشم کن و فکر کن منو نداشتی
اینجوری خیلی بهتره بگو منو نخواستی
برو بگو تنهایی رو خیلی زیاد دوسش داری
اگه تو تنها بمونی با کسی کاری نداری...
نوشته شده در جمعه سوم تیر 1390ساعت
6:19 توسط تربچه|
دلم برای کسی تنگ است 
که چشمهای قشنگش را به عمق آبی دریا می دوخت و شعر های قشنگی چون پرواز پرنده ها می خواند دلم برای کسی تنگ است کسی که خالی وجودم را از خود پر می کرد و پری دلم را با وجود خود خالی دلم برای کسی تنگ است کسی که بی من ماند کسی که با من نیست دلم برای کسی تنگ استکه بیاید و به هر رفتنی پایان دهد دلم برای کسی تنگ است که آمد رفت ...... و پایان داد کسی .... کسی که من همیشه دلم برایش تنگ می شود...
نوشته شده در سه شنبه سی و یکم خرداد 1390ساعت
2:16 توسط تربچه|
که مرا به سوی تو می کشاند !
هروقت که تنهایی ها به سراغم می آید یاد توست که مرا از آن جدا می کند،
یاد توست که مرا شاد نگه می دارد با یا توست که من زنده ام. یاد تو به من
امید می دهد،امید به زندگی.
مونس شب های بی قراری ام دوستت دارم....
نوشته شده در یکشنبه یکم خرداد 1390ساعت
18:52 توسط تربچه|
تولد تو ، آغازیست برای یه دنیا مهــربانی
تولـــــد گذشت ، تولد مهربانی
تولد فداکاری ، تولد همه پاکیهــا
تولـــد احساس ، تولد دوست داشتن
تولد خوشبختی ها ، تولد امیـــد
تولد یک زیبایی ، تولد یک بـهــــــــار
تولد زلالی دریا ، تولد عشــــق
تولد یک انسان به تمام معنا واقعی
تولد تمام روزهای قشنگ زندگـــــی
تمام واژه ها برای توصیف خوبی های تو حقیرند
و هنــوز جمله ای که بشه تورو باهاش وصف کرد متولد نشدهتولدت مبارک مهربانم....
امروز با شکوه ترین روز هست روزی که آفریدگار تو را به جهان هدیه داد و من می ترسم به تو تبریکی بگویم که شایسته ی تو نباشدبه زمین خوش آمدی فرشته ی مهر و زیبایی
آبجي جان ببخشید دیگه خیلی ناقابله
نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم اردیبهشت 1390ساعت
6:20 توسط تربچه|
وقتی کسی را دوست دارید حتی فکر کردن به او باعث شادی و آرامشتان می شود
نوشته شده در یکشنبه هفتم فروردین 1390ساعت
16:27 توسط تربچه|
نوشته شده در سه شنبه دوم فروردین 1390ساعت
15:1 توسط تربچه|
نوشته شده در جمعه بیستم اسفند 1389ساعت
1:11 توسط تربچه|
نوشته شده در شنبه هفتم اسفند 1389ساعت
3:14 توسط تربچه|
زندگانيم ديدم نگاه
عاشقانه و معصومانه تو بود.
زيباترين سخني که
شنيدم سکوت دوست
داشتني تو بود.
زيباترين احساساتم
گفتن دوست داشتن تو بود.
زيباترين انتظار
زندگيم حسرت ديدار تو بود.
زيباترين لحظه زندگيم
لحظه با تو بودن بود.
زيباترين هديه عمرم
محبت تو بود.
زيباترين تنهاييم
گريه براي تو بود.
زيباترين اعترافم عشق
تو بود. نوشته شده در جمعه ششم اسفند 1389ساعت
15:31 توسط تربچه|
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم بهمن 1389ساعت
1:43 توسط تربچه|
| Design By : RoozGozar.com |
درباره سايت
منوی سايت
پيوند های روزانه
آرشيو سايت
پيوند ها
اختصاصی ويژه
طراح قالب
امكانات سايت
